Flóttamaður

Í hvert sinn er ég yfirgef heimili mitt
hleyp ég aftur til arma móður minnar,
eitt faðmlag í viðbót og svo er því lokið.

Er þú fylgist með mér, veistu að ég græt,
þú sendir mér koss sem kveðjugjöf,
Finndu himininn falla ofan á mig!

Allt sem ég er,
barn með loforð.
Allt sem ég hef
eru runur af loforðum um heimili.

Ef ég bara gæti verið hjá þér,
lest mín heldur áfram, þú ert horfin sjónum,
Nú verð ég að bíða uns því er lokið.

Allt sem ég er,
barn með loforð.
Allt sem ég hef
eru runur af loforðum um heimili.

Dagar munu líða, orð þín til mín,
það virðist svo langt; heil eilífð,
en ég verð að bíða, og svo er því lokið.

Added! Thanks!

In Hungarian:

Kitelepített

Mindig, mikor elhagyom az otthonom,
Visszafutok anyám karjaiba,
Egy utolsó ölelés, aztán vége.

Nézel, tudod, hogy sírok,
Csókot dobsz búcsúzóul,
Úgy érzem, az ég rám szakad!

Nem vagyok más,
csak egy gyermek ígéretekkel,
Nincs másom,
csak mérföldek telve az otthon ígéreteivel.

Bárcsak veled maradhatnék,
Vonatom továbbhalad,
Már nem látlak,
Most várnom kell, míg véget ér.

Napok múlnak majd, szavaid,
Oly hosszúak, örökkévalóság,
De várnom kell, míg véget ér.